23 Lakes Entrance

23 LAKES ENTRANCE

Dinsdag 4 november

Vandaag is de dag dat heel Australië stilvalt. En wel voor een paardenrace! De Melbourne Cup, het evenement van het jaar. Zo'n belangrijke race dat er zelfs een vrije dag voor gegeven is! En de belangrijkste reden dat wij juist deze week hebben uitgekozen om niet in Melbourne te zijn. Vanwege dit evenement is het er stervensdruk en zijn alle hotelprijzen verdubbeld.

We merken hier gelukkig niets van de drukte. Voor ons is vandaag de dag dat we nog een stel van onze vrienden hier zullen ontmoeten. Hans en Mary wonen in Lakes Entrance, 45 minuten van Eagle Point vandaan en daar rijden we vandaag naartoe.

We hebben afgesproken om Hans te ontmoeten bij de voetgangersbrug in Lakes Entrance. We gaan met hem een wandeling maken terwijl Mary dan op haar gemak de koffie kan voorbereiden. Haar gezondheid is niet goed en wandelen is voor haar uit den boze.

En ook dit weerzien is weer allerhartelijkst.

We lopen de brug over en maken een wandeling door de duinenrij die tussen het meer en de zee ligt. Hans vertelt over de slangen die hij daar allemaal heeft gezien. Enkele heeft hij zelfs doodgeslagen. Volgens hem huist er een van de giftigste soorten van Australië. Nou lekker!

We zijn een half uurtje op weg als ik iets hoor ritselen in de struiken. Ik sta meteen op scherp maar zie helemaal niets. Hans en Frans lopen een stukje voor me en ik doe mijn best om niet achter te blijven en niet te lang te blijven hangen om te filmen. Ik voel me niets op mijn gemak hier en zie overal in gedachten slangen rondkruipen. Brrr…

En dan gebeurt het toch. Een prachtig stukje natuur… Ik stop even om te filmen en ben direct zo'n 10 meter achter. En dan een geritsel achter me….Er zit echt iets! Van schrik spring ik wel een meter de lucht in….om in de gezichten van een stel lachende wandelaars te kijken….Pfff wel voor schut!

Er vallen een paar druppels regen maar dat mag geen naam hebben. Vanwege de frisse wind lopen we niet terug over het strand aan de zeezijde maar langs het meer en daar vinden we half in het water het kadaver van een dode zeehond. Een hele grote die stinkt voor een nog grotere!

Het weerzien met Mary is ook heerlijk. Vooral omdat haar gezondheid broos is, is het dubbel fijn om haar te zien. Mary is niet tevreden als haar visite niet eet dus we komen niets tekort.

En ook vandaag brengen we een gezellige dag door met het bezichtigen van de omgeving en vooral bijkletsen met onze vrienden. Als we terug rijden naar onze "villa" kun je ons rollen van alle lekkernijen die we hebben gehad. We hebben de afspraak om vrijdag mee te gaan voor een dagje in de bergen in de Motorhome van Hans en Mary. En in de kofferbak liggen 3 waardevolle antieke boeken, 1 is er zelfs meer dan 100 jaar oud. Een kado van Mary. Zomaar!