Over ons

Margareth is in Australie (Melbourne) geboren maar in Nederland opgegroeid. Samen met haar man Frans ging ze op zoek naar haar "roots". Een fantastische reis waardoor ze beiden geheel verknocht raakten aan het prachtige Australische continent. Sindsdien gaan ze zo vaak als ze kunnen!

donderdag 12 november 2009

30. Remembrance Day

30 REMEMBRANCE DAY

11 November 2009

Vandaag is het Remembrance Day. Het Australische equivalent voor Bevrijdingsdag. Eigenlijk vieren ze geen bevrijding maar worden alle mensen die in de diverse oorlogen of uitzendingen zijn omgekomen herdacht.

Hier in Melbourne staat de Shrine. Het oorlogsmonument. Een prachtig gebouw, neergezet in 1934 ter herinnering aan de slachtoffers van de 1e wereldoorlog. In de onderste verdieping staat een levensgroot beeld van 2 soldaten, rug aan rug. De ene gekleed in een uniform uit de 1e wereldoorlog, de 2e in een uniform uit de 2e wereldoorlog. Het zijn vader en zoon.Je staat er niet bij stil maar er zit maar 21 jaar tussen deze twee oorlogen dus kwam het voor dat in de 1e oorlog de vader moest komen opdraven en in de 2e de zoon. Als je daar over nadenkt eigenlijk in en in triest.


Op de verdieping daarboven staat een gedenksteen met daarop de tekst Greater Love Hat No Man. Het lijkt op een grafsteen maar er ligt niemand begraven. 11 November is een belangrijke datum en blijkbaar ook 11 uur maar ik weet niet meer precies waarom. In het dak van de Shrine is een openingetje gemaakt van een paar centimeters. En daar scheen elk jaar op 11 november om 11.00 uur een zonnestraal door die precies op de steen valt. Het duurt maar 10 minuten, daarna is de straal weer weg. Helaas hebben ze met het invoeren van de zomertijd roet in het eten gegooid, sindsdien schijnt de straal pas om 12.00 uur op de steen. Wel fijn voor het publiek want de plechtigheden beginnen nog steeds om 11.00 uur en zijn nu voor 12.00 uur afgelopen. En kan het publiek nu gaan kijken en niet alleen de genodigden. Voor de Shrine staat een pilaar met daarvoor de eeuwigdurende vlam, een ode aan alle slachtoffers die na de 1e wereldoorlog zijn gevallen.

De plechtigheid is indrukwekkend. Een aantreden van de genodigden en diverse hoge pieten over het voorplein op de maat van de marsmuziek. Allemaal groeten ze de vlam als ze deze passeren. Als laatste een groep jeugdige cadetten die op het plein in formatie blijven staan. De gouverneur van Victoria neemt bij hen de inspectie af. Boven aan de trappen van de Shrine staat een microfoon waar diverse mensen een woordje doen, bijgestaan door een doventolk. 2 Meisjes lezen een door hen geschreven gedicht voor. De Last Post wordt gespeeld terwijl er een oud vliegtuig dat nog een rol heeft gespeeld in de oorlog overvliegt. Dan volgt een minuut stilte…. Daarna wordt het volkslied ingezet, enthousiast meegezongen door de honderden toeschouwers, allemaal onder de brandende zon. Het is vandaag 33 graden… En een voor een gaan de cadetten tegen de vlakte. Vijf worden er in totaal afgevoerd….

Tot slot komt er nog een bereden brigade te paard over het plein en dan is de plechtigheid afgelopen. Het leger des Heils deelt drinken en cake uit en er is nog een mogelijkheid om vragen te stellen aan de mensen van de bereden brigade. En deel te nemen aan het defilé langs de steen in de Shrine. Terwijl we hier rond lopen worden we geïntervieuwd door WIN TV, een landelijk netwerk. Helaas hebben we geen idee waar en wanneer die uitzenden dus weten we ook niet of het uitgezonden is.

Al bij al een indrukwekkende ochtend. Het is al ruim 14.00 uur als we de Shrine verlaten en de naastgelegen Botanische Tuinen van de Alexandra Gardens in wandelen. En dan valt meteen op dat die prachtige groene tuin uit onze herinnering helemaal zo prachtig niet meer is. Veel planten hebben dorre bladeren en sommige zien er uit of ze elk moment de geest kunnen geven. Prachtige grote palmen vol met dorre bladeren…

En al snel zien we de oorzaak. De waterstand is dramatisch laag. Wat vorige keer nog een prachtige volle vijver was met vissen, slangen en schildpadden erin is nu niet meer dan een plas water. Hij ligt voor een groot deel droog. Andere waterpartijen zijn helemaal opgedroogd.

Ze zijn bezig een watersysteem in de Alexandria Gardens aan te leggen maar het probleem is eigenlijk waar ze het vandaan moeten halen. Het water van de naastgelegen Yarra River is te zout, die staat in verbinding met de Philip Bay en dus de zee. Daarom kan dat water niet gebruikt worden. Nu moeten ze een eigen systeem aanleggen om bruikbaar water uit de grond te halen. En daar zijn ze druk mee bezig, ook dat is te zien. Maar of dat voor alle planten op tijd komt? De cactussen staan er in elk geval prachtig bij!








Geen opmerkingen: