Over ons

Margareth is in Australie (Melbourne) geboren maar in Nederland opgegroeid. Samen met haar man Frans ging ze op zoek naar haar "roots". Een fantastische reis waardoor ze beiden geheel verknocht raakten aan het prachtige Australische continent. Sindsdien gaan ze zo vaak als ze kunnen!

zondag 24 februari 2008

Coffs Harbour

Surfers Paradise - Byron Bay

Vlakbij de Zoo lag een caravanpark. Maar toen we daar de parkeerplaats opreden leek het nogal een zootje dus besloten we naar een andere te rijden. Helaas ging er iets mis met de coördinatie en na een kwartiertje stonden we weer voor hetzelfde park. Ach ja, waarom ook niet, het is maar voor 1 nacht dus wij een plaatsje geboekt. En wat bleek toen we de camping op reden…het was een van de mooiste plekjes waar we hadden overnacht. Eenmaal voorbij de ingang bleek de camping rondom een prachtige vijver aangelegd, de keuken was gloednieuw en brandschoon en ook de toiletten en douches mochten er wezen. Zo zie je maar weer!


De volgende dag stond de zon hoog aan de hemel en reden we via Surfers Paradise naar Byron Bay. Surfers Paradise bleek een grote badplaats aan de kust te zijn met prachtige witte stranden met een schitterend blauwe zee en enorme golven. Hier moesten we wel in! Het water was heerlijk warm maar de stroming behoorlijk sterk. Als je niet stevig stond werd je door de golven zo omgegooid en als het water terugliep naar zee moest je je hielen in het zand begraven om niet meegesleurd te worden. Maar het was heerlijk!


's Middags reden we door naar Byron Bay. Dit bleek een erg toeristische plaats te zijn maar wel erg leuk. Het centrum bestond uit allemaal schitterende ouderwetse huizen met grote veranda's waarin allemaal leuke winkeltjes zaten. Er waren ook volop restaurantjes en bars e.d. Er hing een gezellige sfeer, maar niet echt Australië. We zouden in een badplaats in Turkije kunnen zijn.

De camping lag direct aan zee en we hadden een standplaats die uitkeek over het strand. Heerlijk ontbijten met uitzicht over de zee. Helaas stond het er ook vol met jeugd in zgn. Wicked Campers, kleine oude busjes die beschilderd waren en vol stonden met allerlei spreuken. Misschien daardoor was het er nogal rumoerig en was de kampkeuken niet al te fris. Maar dat mocht de pret niet drukken, het uitzicht was fantastisch.

Vrijdag ging het verder richting Coffs Harbour. De eerste stop was in Evans Head, een scenic lookout met uitzicht over het mooie strand en de zee. En vlak voor ons zwom een groepje dolfijnen, prachtig!

De tweede stop besloten we te maken in het plaatsje Ulmarra. Dat was werkelijk een verrassing. We sloegen vanaf de Highway af richting centrum en stonden meteen in een straat met zo'n 20 prachtige oude huizen met aan het eind van de straat een brede rivier. Die straat bleek het hele centrum van dit historische plaatsje te bevatten. Terwijl we in de tuin van het hotel van onze lunch zaten te genieten kwam er een groep van 4 grote hagedissen kijken. Ze zaten doodstil een paar meter van ons vandaan maar zodra we bewogen schoten ze weg.


Om 16.30 uur reden we dan eindelijk Coffs Harbour binnen en konden we kennis gaan maken met Bill en zijn familie.

Coffs Harbour

Bill ontmoette ons op de parkeerplaats van de Big Banana want die konden we niet missen. Direct toen we Coffs Harbour binnen reden zagen we inderdaad de gigantische banaan al langs de weg liggen. We hadden ons niet druk hoeven maken of we Bill wel zouden herkennen, toen hij aan kwam rijden zagen we meteen wie het was. Hij nam ons mee naar zijn huis waar we het weekend zouden verblijven. Na een uurtje kwam ook Barbara thuis en het was echt fijn deze twee fantastische mensen eindelijk te ontmoeten. Bill kende ik uiteraard al wel maar het was toch bijna 40 jaar geleden dat ik hem echt gezien had.


We gingen wat eten aan de haven en terwijl we daarna wat rondliepen kwamen we terecht in een tour een heuvel op waar een hele kolonie Mudbirds broedde. Blijkbaar kwamen die vogels vlak na zonsondergang terugvliegen vanaf de oceaan en met volle maan werden er tochten over de heuvel georganiseerd. En dat was toevallig nu. We hebben een tijd op de heuvel gestaan en hoorden af en toe een kuiken piepen maar omdat ze goed verscholen zitten in het struikgewas hebben we er geen gezien. Af en toe kwam er een volwassen vogel aanvliegen maar het wilde niet echt vlotten. Na een tijdje zijn we maar weer gegaan, we hadden het wel gezien.

Zaterdag bracht Bill ons naar Pet Porpoise, een klein parkje met zeehonden, zeeleeuwen, pinguïns en dolfijnen. Het was klein maar je had hier de mogelijkheid om dicht bij de beesten te komen. We hebben hier dan ook een zeeleeuw gevoerd en geaaid maar wat nog veel mooier was, we mochten na de show ook de dolfijnen aaien en met een bal overgooien naar ze. Die vingen ze dan tussen de vinnen op. Je mocht ze overal aanraken behalve boven op de kop, daar zijn ze blijkbaar erg gevoelig omdat ze dat deel ook gebruiken om hun weg te vinden. Schitterende beesten en werkelijk geweldig om er zo dicht bij te mogen komen. Het viel niet mee om daar weer weg te gaan!



Daarna hebben we nog een bezoek gebracht aan het winkelcentrum voor wat "broodnodige inkopen". Na het avondeten zijn we een heuvel opgereden naar een uitkijkpunt boven de stad. Prachtig, heel Coffs Harbour kon je van daaruit bekijken. Eerst in het licht en omdat het hier in Australië erg snel donker wordt daarna ook met alle verlichting aan.

Zondag zijn we eerst naar de Opal Shop gereden om de echte Australische opalen te bekijken. Prachtig, maar wat zijn die duur! Vervolgens hebben we wat rond getoerd door Coffs Harbour langs een aantal mooie plaatsen. We bezochten de school waar Bill werkt en reden langs het ziekenhuis waar Barbara werkt.

Vervolgens gebruikten we samen met Bills dochter Lisa, haar man en 4 maanden oude zoontje Andrew de lunch in een schitterend oud restaurantje, de Kukaburra een lunch. 's Middags hebben we wat rond getoerd door Coffs Harbour. Een prachtige badplaats met schitterende stranden, leuke aparte winkeltjes en vooral veel zon! Terug in de stad bezochten we nog de oudste zoon van Bill en Barbara, Mark en zijn familie en ook daar werden we weer hartelijk ontvangen.


Het zal niet meevallen morgenochtend al deze mensen weer achter te laten!













Geen opmerkingen: