singapore/Cairns

Singapore / Cairns

Om 19.00 uur waren we weer terug op het vliegveld van Singapore. Bij de balie van onze Quantasvlucht (die zou worden uitgevoerd door Jetstar) stond een man of 10 personeel op een kluitje te discussiëren. Het computersysteem lag er uit en nu waren ze aan het uitvogelen hoe ze de mensen moesten inchecken. Na een half uurtje bakkeleien waren ze er eindelijk uit en konden we onze koffers inleveren en boardingtickets in ontvangst nemen. Deze tickets waren blanco kaarten waarop alle gegevens door de grondstewardess met de hand geschreven werden. Een man liep er rond met de plattegrond van het vliegtuig. Zij vertelde welke stoel er op de ticket moest komen te staan. Ik hoopte dat ze het goed deed, ik had absoluut geen zin de hele vlucht bij een of andere vreemde kerel op schoot te moeten zitten!

Daarna door de douane….

Achter een bijna manshoge balie zat een piepklein mager kereltje met een paar flinke jampotglazen op zijn neus erg gewichtig te wezen. Zo gewichtig dat we er niet door mochten. Onze boardingtickets waren niet goed, ze moesten gestempeld zijn. Dat er nog meer mensen met hetzelfde euvel in de rij stonden deed niet ter zake, er moest eerst een stempel gehaald worden. Maar een van de andere douaniers kreeg er genoeg van en al snel bleek het "gewichtige" kereltje lang niet zo gewichtig als hij zelf dacht. Hij werd van zijn stoel gejaagd en we mochten allemaal door!

Maar dat was nog niet het eind van het probleem. Eenmaal in het vliegtuig (gelukkig allemaal een eigen stoel) moesten de stewardessen zelf koppen gaan tellen om er zeker van te zijn dat iedereen er was. Gelukkig ging dat redelijk snel en met een uurtje vertraging stegen we dan toch eindelijk op.

In Darwin maakten we een tussenlanding. Na een klein uurtje zouden we weer verder vliegen maar wat bleek… bij het koppentellen door de stewardessen was er 1 persoon te weinig. En dat mag niet.

Nog eens geteld, en nog eens, en nog eens door een andere stewardess en nog eens een andere stewardess maar het bleef er een te weinig. Wat nu? Wie is er niet? Een vliegtuig mag niet opstijgen als niet iedereen waarvan een koffer aanwezig is ook werkelijk in het vliegtuig zit. Maar wie was er dan weg?

En ineens vond een stewardess de verloren persoon (die natuurlijk helemaal niet verloren was) terug. Er was blijkbaar iemand in Darwin uitgestapt die men vergeten was van de lijst voor Cairns te halen, dit bleek uit weer een ander formulier dat ze had. Konden we eindelijk, met zo'n 2 uur vertraging in totaal weer verder naar Cairns.

Cairns 6/7 feb. 2008

Ons hotel dat er van buiten niet erg bijzonder uit zag bleek een schitterende oase van binnen. Het was 2 verdiepingen hoog, gebouwd om 2 binnentuinen die waren ingericht met palmen en Indonesische beelden. Zelfs het mooie zwembad was in stijl. Ook onze kamer mocht er wezen. Hij was wel zo groot als thuis de hele benedenverdieping, ingericht met een complete aanrecht met magnetron, ijskast, serviesgoed e.d. In de douchecabine zou met gemak een ligbad kunnen worden geplaatst. Boven het bed een ventilator en een stukje verderop nog een airco. Die was trouwens niet overbodig, het was hier 32 graden en volgens het weerbericht blijft dat voorlopig zo!

We hebben deze twee dagen wat door Cairns gelopen. Een schitterende esplanade langs de zee bracht ons naar een groot zwembad. In zee kun je hier niet zwemmen, hier voor de kust ligt een enorme modderstroom, (bovendien staan er waarschuwingsborden tegen krokodillen!) maar midden in de stad ligt aan het strand een gigantisch zwembad, compleet met kunststrand waar iedereen vrij gebruik van kan maken.

Cairns is erg toeristisch, om de paar huizen kom je een reisbureau tegen waar je dagtrips kunt boeken. We hebben een flink aantal folders verzameld en gaan die op de hotelkamer op ons gemakje eens doornemen. Kunnen we uitzoeken waar we met de camper naartoe zullen rijden.

Helaas lukte het zojuist niet om de afbeeldingen mee te plaatsen, dat moeten we op een andere manier gaan doen dus die volgen nog!