melbourne 15 maart

Melbourne 15 maart 2008

Het is bijna tijd om naar huis te gaan. Maar eerst nog afgelopen week.

Dinsdag hebben we even de tijd genomen om enkele foto's van het huis te maken. Het is fantastisch van Tom dat wij hier zomaar mogen logeren en we zijn werkelijk van alle gemakken voorzien. Het huis is echt op zijn Australisch gebouwd, dat wil zeggen in de lengte. Bijna alle ruimtes liggen achter elkaar. Dat heeft tot gevolg dat het behoorlijk lang is en je een flink stuk moet lopen als je van de achterste living naar de voorste slaapkamer moet. Voor mij zijn het welgeteld 48 stappen!

Ook de sloten zijn anders dan bij ons. Hier moet je het slot er aan de binnenkant op draaien voor je weg gaat en dan gewoon de deur achter je dicht trekken. Toen we 's middags naar de City wilden zijn we even terug naar binnen gegaan, ik was wat vergeten. Frans dacht: "och het is lekker weer, laat ik buiten wachten," draaide de deur op slot, trok hem dicht en kuierde de voortuin uit. En vervolgens kon ik er niet meer uit! Omdat bij de slaapkamer alle ramen zijn voorzien van voorzetramen duurde het ook nogal even voor het me lukte om de aandacht van Frans te trekken. En Frans maar wachten!

Station Pier

Een van de gebouwen die we erg graag nog eens willen zien is de Station Pier. Op het moment is het de vertrekpier voor de veerboot naar Tasmanie en de aanlegsteiger voor de luxe cruiseschepen die Melbourne aandoen. Vroeger was het de aanlegpier voor de schepen met emigranten. En ook de pier waar mijn ouders in Australië zijn aangekomen en waar vandaan wij drieën weer zijn vertrokken. De pier is nog nagenoeg hetzelfde, hij valt onder de monumentenlijst en zal dus wel zo blijven.

We rijden met tram 109 naar Port Melbourne waar de pier is gelegen. En ja hoor, nog bijna precies als toen. Als we op het balkon van de vertrek/aankomsthal staan, kijken we onder tegen de zijkant van de enorme Spirit of Tasmania, de veerpont naar Tasmanie die daar ligt te wachten. We zien daar een stukje boven ons de railing van een van de dekken en het is niet moeilijk om je voor te stellen hoe de mensen die hier hun vrienden of familie stonden uit te zwaaien zich moeten hebben gevoeld. In mijn geval waren dat Tante Diny, ome Wim en haar zonen Hans en Bill. En waarschijnlijk nog enkele vrienden van mijn ouders die ik niet ken. Het lijkt me een plek van vreugde maar vooral veel verdriet. Vreugde voor de mensen die familie of vrienden komen ophalen, gemengde gevoelens voor de mensen die zo vreselijk graag terug willen en eindelijk vertrekken maar ook enorm verdriet voor het afscheid dat in de meeste gevallen voor altijd was. Je kunt het bijna nog voelen.

Rialto Tower

Na de Station Pier brengen we een bezoek aan de Rialto Tower. Tot vorig jaar was dit het hoogste gebouw in Melbourne met bovenin op de 54^e verdieping een observation deck waar je 360 graden in de rondte kunt kijken. Op het moment is er nog een gebouw bij gekomen dat zo'n 60 meter hoger is maar dat heeft geen observation deck.

Als we boven komen blijkt het uitzicht wat heiig maar toch erg mooi. Een prachtig uitzicht over Melbourne en zijn subburbs (ingelijfde dorpen) en de Port Phillip Baai waar de stad aan ligt. Je ziet in het Albert Park het race circuit liggen, de Formule 1 race wordt het weekend van 15/16 maart gehouden en alles is er klaar voor. We komen niet uitgekeken. Als we uiteindelijk naar buiten lopen krijgen we een nieuw kaartje voor de avond, als we willen mogen we dan terug komen om Melbourne bij nacht te bekijken. Prachtig toch!

En 's avonds is het uitzicht mogelijk nog mooier. We komen bij schemering binnen en zien langzaam de stad veranderen in een zee van licht. Prachtige oude gebouwen, mooi verlicht, hoge torenkrabbers met hier en daar wat lampen aan maar vooral de lampen van de stad zelf. Al die twinkelende lichtjes, letterlijk en figuurlijk schitterend!

Formule 1 racing

Dit weekend wordt hier in Melbourne de 1^e wedstrijd van het Formule 1 seizoen gehouden. Overal in de stad kom je mensen met petjes, vlaggetjes en formule-1 kleding tegen. Er zijn een paar winkels ingericht waar het echte spul te krijgen is en een hele hoop met nep. Maar dat mag de pret niet drukken.

Donderdagmiddag besluiten we bij het racecircuit te gaan kijken. De echte race begint zaterdag pas maar er zijn nu races voor andere categorieën aan de gang. Als we bij het circuit aankomen zien we dat de prijskaartjes best wel meevallen, voor 40 dollar p.p. mag je er vandaag in. En omdat dat waarschijnlijk de eerste en de laatste keer is dat we tijdens de Formule 1 hier zijn besluiten we een kijkje te gaan nemen.

Maar helaas. Als we bij de kassa om 2 kaartjes vragen krijgen we te horen dat de race nog maar 20 minuten duurt en dat ze voor die korte tijd geen kaartjes meer verkopen, ook niet voor gereduceerd tarief. Maar we moeten maar bij de officials bij de ingang vragen of er nog iets mogelijk is.

En dan zit je in Australië en dat merk je. Want 5 minuten later staan we langs de baan naar het staartje van de race te kijken, helemaal gratis! Het circuit is 5,5 km lang en we zien de wagens alleen maar als ze vlakbij zijn. Je hoort een gigantisch gebrul dat steeds luider wordt, vervolgens zie je een rijtje auto's voorbij scheuren (Frans heeft nog geprobeerd wat foto's te maken maar het gebeurde regelmatig dat de wagen al voorbij was voor hij de knop van het toestel had ingedrukt, zo snel gingen ze. Dus veel foto's met alleen maar de weg erop) en dan wordt het gebrul weer langzaam zachter tot het bijna stil is (op het commentaar uit de luidsprekers na dan) en vervolgens hoor je het gebrul weer aankomen enz. Toch wel heel fascinerend om dit een keer mee te maken.

Als de race is afgelopen komt er van alles over de baan langs. Wagens van officials, hulpverleners, bussen, zelfs een fietser! We kuieren op ons gemakje langs het circuit en dan blijkt bij de grintbak in een van de bochten het hek open te staan. We lopen erdoor en staan dan op het circuit zelf, naast een knaloranje grintbak en natuurlijk moet daar ook een foto van gemaakt worden. Als we dan later op tv de races zien kunnen we zeggen, zie je die oranje grintbak daar? Daar stonden wij naast!

Vlak bij het race circuit, aan de St. Kilda Road ligt een heel bijzonder Pizza Restaurantje. Echt heel bijzonder want het is de enige tent ter wereld waar Frans ooit een Pizza op heeft. En hij vond hem nog lekker ook! Dus lijkt het ons een mooie gelegenheid om ons race avontuur af te sluiten met een lekker pizza. Het tentje is er nog steeds en de pizza's zijn nog steeds voortreffelijk. Heerlijk en zo gevuld dat je moet zoeken om de bodem nog te kunnen vinden!

Victoria Market

Een bezoek aan Melbourne is niet compleet zonder een bezoekje aan de Victoria Market. Een gigantische hal, eigenlijk alleen maar palen met een dak erop, met daarin rijen lang gevuld met allerlei waren. Een andere hal, die wel uit een gesloten gebouw bestaat is ingericht met vleeswaren, bakkerswaren en wijn. De open hal bestaat voor een deel uit groenten en fruitstands en voor de rest met tentjes waar van alles en nog wat te koop is. Veel rommel voor de toeristen, kleding, sierraden, hoeden en petjes en veel hebbedingetjes. Je kan er heerlijk rond snuffelen en als je honger of dorst krijgt is er een foodcourt met 6 etenstentjes met voor ieder wat wils wat je dan in de gezamenlijke ruimte kunt nuttigen. Ook de Victoria Market is al een erg oud instituut hoewel vroeger minder toeristisch en meer op voeding gericht. Maar nog steeds een heel sfeervol evenement waar we enkele gezellige uurtjes hebben doorgebracht.

Melbourne Aquarium

We hebben wat tijd over en besluiten naar het Melbourne Aquarium te gaan. We zijn er 3 jaar tevoren ook geweest en hebben toen erg genoten dus lijkt het ons leuk dat nog eens over te doen.

Als we het Aquarium binnen gaan blijkt er nogal wat veranderd. Er zijn een hoop andere beesten zoals spinnen, schorpioenen, slangen e.d. bij gekomen maar er zijn ook een hoop vissen verdwenen. Een van de aquariums die we vorige keer als een erg mooie en volle bak hebben ervaren doet nu erg leeg aan. We hebben het gevoel dat er een hoop vissen zijn verdwenen. De bakken die er staan zijn wel erg mooi maar we hebben toch het gevoel dat we wat missen.

Dan komen we bij de tanks met de haaien en die is vanouds prachtig. Enorme vissen, diverse soorten haaien en gigantische roggen zwemmen langs en over ons heen, prachtig. De tank is zo gemaakt dat je in het midden kunt staan. Je loopt door een tunnel en komt dan midden in de tank terecht en ziet rondom je de vissen zwemmen. Vervolgens loop je er door een andere tunnel weer uit. We blijven een tijdje op een bank midden in de tank zitten kijken naar de prachtige vissen die rustig langs zwemmen. Wat is dat mooi!

Als we na het bezoek aan het Aquarium langs de Yarra river lopen wandelen we de gang via het Crown Hotel binnen. Hier bevinden zich een aantal poepie-dure winkels, de ingang van het casino en de ingang van het Crown Hotel. Als we op zoek zijn naar de volgende uitgang naar de river gaat het fout en staan we midden in het hotel. Jeetje wat een sjieke bedoening. Als we naar buiten lopen wordt de deur voor ons open gehouden en staan er 2 sjieke auto's voor ons klaar.....

Nadat we de weg terug hebben gevonden hervatten we onze gang langs de Yarra River. Daar staat er een gospelgroep te zingen. We blijven een tijdje staan luisteren, jeetje die groep is echt goed! De mensen staan te swingen langs het podium en de groep luisteraars wordt steeds groter.

Een eindje verderop staat een straatartiest een stuk op te voeren. Hij is een soort Houdini maar brengt het met enorm veel humor. Op het moment dat we daar aankomen staan er een tiental mensen te kijken maar als je er eventjes staat kun je gewoon niet meer weg, het is veel te leuk. De hele act bestaat uit een drietal trucs maar wordt op een komische manier over wel een half uur uitgesmeerd waarbij hij ook steeds het publiek betrekt. En op het laatst kan er niemand meer door, zoveel mensen staan er te kijken. Als de act is afgelopen wordt de artiest dan ook rijkelijk door de mensen beloond, iedereen heeft er echt van genoten.

En dan is het bijna 20.00 uur. We hebben nog een flink stuk website bij te werken, op het moment zo'n 8 uur film en zo'n 3500 foto's te sorteren dus besluiten we maar terug te gaan en daar wat tijd aan te gaan besteden!