12 Katherine

12 KATHERINE

Zaterdag 17 oktober

Op het moment zitten we in de bus, onderweg van de Springvale Homestead in Katherine naar Jabiru in Arnhem Land. Het is een rit van 285 km. We zijn om 8.00 uur vertrokken. Op het moment staat er een film op over de krokodillen die we gaan bekijken maar we zitten vandaag op de achterbank en vanuit mijn stoel heb ik geen enkel zicht op de tv. Een mooie gelegenheid dus om het dagboek weer eens bij te werken.
In de bus is een systeem opgezet waardoor we elke dag op een andere plaats zitten. In het begin gaf dat nogal problemen omdat er altijd mensen waren die niet wisten waar ze moesten zitten maar tegenwoordig gaat het vlekkeloos. Elke dag 3 rijen opschuiven…

De afgelopen 2 dagen waren wat rustiger dan we tot nu toe gewend zijn. We hoeven nu niet meer zo'n enorme afstanden meer af te leggen. Donderdag nog 411 km. van Renner Springs naar Mataranka, vrijdag maar 185 naar Katherine.

Enkele dagen geleden hebben we de woestijn verlaten en zijn we officieel het tropisch gebied ingereden en dat is dan ook duidelijk te voelen. Het is niet zozeer warmer maar wel degelijk veel vochtiger. Temperatuur deze dagen ligt rond de 40 graden celsius.

Donderdagochtend vertrokken we om 8.00 uur. De eerste stop was al na een uurtje. Helaas weet ik de naam van het plaatsje niet meer maar al na een uur een korte stop in een klein stadje. De bevolking daar bestaat voor 99% uit Aboriginals en dat is te zien ook. Nog nooit zo'n smerig zootje tegen gekomen. Overal langs de weg picknicktafels en banken en daaromheen lag de grond bezaaid met lege bierblikjes. Het drankgebruik van de Aboriginals schijnt hier een behoorlijk probleem te zijn.

De "supermarkt" waar we langs komen durven we niet eens naar binnen, zo smerig ziet het er buiten al uit. Uiteindelijk zien we een winkel die er wat netter uit ziet. Geen wonder, er werken blanken. Hier kopen we een flesje fris water en een ijsje en achter de balie staat een Hollands meisje. Ze vertelt dat ze er nu 2 weken werkt en niet kan wachten tot ze er weer weg kan. De bevolking is smerig en vaak onbeschoft. Buiten op de banken en onder de bomen in het gras zitten hele groepen te praten. En dat klinkt alsof ze slaande ruzie hebben. Dat is niet zo, het is hun manier van converseren. In Katherine zien we later Aboriginals helemaal lazerus op de stoep liggen.

Als we in de bus instappen loopt iedereen vanzelf langs de fles ontsmettingsmiddel. Wat een zootje!

Onderweg lunchen we in de Daily Waters Pub. We moeten er even voor van de weg af maar blijkbaar is hij wel bekend want het is er behoorlijk druk. De pub is aangekleed met allerlei oude rommel en binnen hangen overal oude hoeden, shirtjes en zelfs slipjes, boxers en bh's, allemaal gesigneerd door de gevers. We bestellen een broodje hamburger, de gewone en worden verrast met een burger waar we niet overheen kunnen kijken! We konden hem dan ook geen van tweeën op.

We komen rond 2.00 uur in Mataranka aan. De rest van de dag hebben we vrij!

De Mataranka Homestead waar we logeren is de thuisbasis voor een enorme groep prachtig gekleurde parkieten en ligt direct naast de Thermale bronnen. Iedereen vliegt uit de bus, trekt zijn badpak aan en gaat richting national park waar deze bronnen liggen. En hoe dichter we er bij komen hoe harder het gaat stinken. We zien al snel waarom…
Zodra we het park instappen zien de bomen zwart van de vleermuizen. Vliegende honden, de takken hangen er vol mee. Volgens de mensen op de Homestead ongeveer 250.000. En de bodem is dus vergeven van de vleermuizenpoep. En midden in dat bos liggen de bronnen. Heerlijk, kraakhelder warm water maar wat een stank er omheen. Toch is het heerlijk om een duik in de bron te nemen. Wel een beetje vol, zowat de hele bus is present.

Na het eten 's avonds wordt vertelt dat in de avondschemering de vleermuizen opvliegen op zoek naar eten en dan boven de rivier naar insekten op zoek gaan. Alleen zitten in die rivier krokodillen en die eten vleermuizen…

Een machtig gezicht. Uit het niks vliegt er in een flits een grote bek uit het water die gelijk weer dicht slaat met een vleermuis ertussen. Een fraktie van een seconde maar…
Helaas is het aardedonker dus zelfs op nichtshot is er niet veel op de film te zien. Alleen wat opspattend water.

Vrijdag gaat de rit naar Katherine, slechts 185 km. verder. We worden er "losgelaten" om wat boodschappen te doen en te lunchen.
We logeren op de Springvale Homestead en krijgen onder het genot van thee en scones een uitleg over het ontstaan ervan. Een prachtige plek om te overnachten.

's Middags staat er een boottocht door de Katherine Gorge op het programma. Schitterend! We varen door een diepe kloof met machtige
hoge rotsen boven ons. Halverwege moeten we uitstappen, een stukje over de rotsen lopen naar de volgende Gorge en daar kunnen we dan weer
in de volgende boot voor het tweede stuk. Onderweg komen we nog Aboriginal tekeningen op de rotsen tegen.

De Gorge staat op het moment
laag maar in het natte seizoen kan het water wel 12 meter hoger staan!
Er hangen planten aan de rotsen, onvoorstelbaar dat die daar kunnen
groeien. Een prachtig stuk natuur.
's Avonds een BBQ op de homestead waarna een korte talentenshow wordt
georganiseerd. Veel is het niet, er worden een paar liedjes gezongen,
een grap vertelt en een stukje over de trip voorgedragen maar het is
beregezellig.