Kakadu - Arnhem Land

13 KAKADU / ARNHEM LAND

Zaterdag 17 oktober

Vandaag een lange rit naar het natuurpark Kakadu. Maar liefst 345 km. moeten we afleggen voor de Yellow Water Billabong Cruise. Nou is cruise wel een beetje een groot woord maar de rondvaart was echt spectaculair.

Als we bij de boten aankomen ziet het landschap er zelfs Hollands uit. Mals groen gras, helder groene bomen en een brede rivier. Met één GROOT verschil, het wemelt er van de krokodillen. Zoutwaterkrokodillen wel te verstaan, de gevaarlijke soort. We zijn maar net op weg als we de eerste exemplaren al zien drijven. Vanuit de verte lijkt het vaak niet meer dan een steen die net boven het water uitkomt.

Ook de vogels en planten rondom dit water zijn prachtig. We zien zelfs een paar Jabiru's (ooievaars met een zwarte nek en kop) langs het water staan en overal staan palmen en andere tropische planten.

Recht voor ons drijft een grote krokodil in het water. Als we in de buurt komen zakt de kop langzaam onder en is hij verdwenen. En dan ineens een gigantische dreun onder tegen de boot en met een hoop gespetter springt de meters lange krokodil aan de voorkant onder de boot uit en gaat er met een noodgang vandoor. Hebben wij weer. Komen we voor het eerst in ons leven ergens waar krokodillen in het wild leven, varen we er nog overheen ook!

Onze gids vertelt dat hij dat nog nooit heeft mee gemaakt. Omdat een krokodillenhuid 7x zo dik is als die van een mens hoeven we niet bang te zijn dat hij zich veel pijn heeft gedaan. Jammer genoeg heeft niemand het kunnen filmen of fotograferen, iedereen dacht dat de krokodil weg zwom toen hij onder water verdween en stopte toen met filmen..

De tocht was dus met recht spectaculair te noemen!

Daarna weer verder richting Kakadu waar we ook nog een korte rondleiding krijgen langs wat rotstekeningen. Kort want het is al laat en morgen gaan we er nog uitgebreid van genieten.

Zondag 16 oktober

Vandaag worden we verdeeld over 3 4wheel drive busjes voor een safari door Arnhem Land.Onze gids vertelt dat ze dit pas 3 dagen doet, maar het gaat prima, we merken er niets van.

Het begint al goed. We moeten de Aligator River oversteken en omdat het vloed is ligt de weg gedeeltelijk onder water. Aan een kant van de weg zien we de krokodillen op jacht naar de vissen die over de weg komen zwemmen. Als ze een prooi pakken moeten ze dat met de bek boven water doen. Ze moeten dan nl. hun bek nogal ver open sperren en als ze dat onder water doen loopt hun keelgat vol en verdrinken ze. Dus happen ze naar de prooi met de onderkaak in en de bovenkaak boven water. Met een klap gaat de bek dicht en verdwijnt de krokodil met prooi en al onder water. Spectaculair.

Verder rijden we over de zgn. dirt roads (gravelwegen) in het park naar de diverse rotsformaties en krijgen uitleg over de rotstekeningen die daar op staan. Wel mooi maar na een tijdje lijken ze allemaal op elkaar en eigenlijk is de omgeving veel spectaculairder.

De lunch is op een idyllisch plekje langs de rivier. Wel weer met de waarschuwing minimaal 6 tot 10 meter van de waterlijn af te blijven ivm de aanwezige krokodillen. De lunch bestaat uit een heerlijke salade en lekker verse broodjes en iedereen geniet er (met één oog op de waterlijn) met volle teugen van. En wat een mooie plek.

Arnhem Land is van de Aboriginals. Kakadu dat er tegenaan ligt gedeeltelijk ook en gedeeltelijk van de regering. Zij moeten samen het park bijhouden. Dat betekent hier dat er ieder jaar tijdens het droge seizoen de onderbegroeiing en tevens de troep die er tijdens het natte seizoen opgespoeld is, wordt afgebrand. En daar waren ze vandaag volop mee bezig. Ze kijken naar de omstandigheden, het weer, de wind, de vochtigheid tijdens de dauw etc. en steken dan gedeeltes in brand. De rotzooi en het oude gras onder de bomen verbrand maar het vuur wordt niet hoog genoeg voor een echte bosbrand. Tijdens het natte seizoen is er veel onweer met veel bliksem en dan is het gevaar voor bosbrand wel erg groot, daarom ruimen ze tijdens het droge seizoen de licht ontvlambare onderbegroeiing vast op.

In het park zitten grote roofvogels (arenden) die daar van profiteren. Ze vliegen boven de rand van de brand en als er dan kleine dieren tevoorschijn komen die voor het vuur vluchten pikken ze die van de grond. Makkelijke prooi. Als er niet genoeg kleine diertjes meer op de vlucht zijn pakken zij zelf gloeiende stokjes uit het vuur en laten die dan op andere droge plaatsen weer laten vallen zodat daar dan weer een brand ontstaat. Met voor hen weer een lekker maaltje. En zeg nou nog maar eens dat vogels dom zijn!

Omdat ze op het moment volop aan het afbranden zijn zien we overal brandhaarden en rookpluimen. Maar niemand schijnt er zich druk over te maken dus doen wij dat ook maar niet.

Bij het informatiecentrum komt de hele groep weer bij elkaar. Omdat we deze 3 dagen in dezelfde omgeving zouden blijven is een van de chauffeurs (Richard) naar Darwin afgereisd waar we hem dan weer op zullen pikken. Helaas laat Mario weten dat hij ziek is en niet meer naar de plek kan rijden waar we naar de zonsondergang boven de Wetlands zouden gaan kijken. Hij is echt hondsberoerd maar moet ons nog wel naar onze accommodatie brengen, ruim ½ uur rijden. Dat zit niet echt lekker maar hij brengt het er goed vanaf. En eerlijk gezegd vindt niemand het erg, iedereen was het zitten in de bus wel beu en we logeren in een prachtig park met een heerlijk zwembad waar binnen een kwartier na aankomst de hele club zowat te vinden is!