Vrijdag 23 oktober 2009
Vrije dag in Darwin. Omdat we nog niet naar het Fish Feeding zijn geweest rijden we daar met de liefhebbers nog even naartoe. Dat betekent dus zo'n 55 personen, er laten er maar erg weinig verstek gaan. Ongeveer 5 minuten rijden van het motel (Mario is de weg kwijt dus duurt het vanochtend 15 minuten maar dat mag de pret niet drukken) ligt de helling.
Fish Feeding is precies wat het zegt. Het land loopt een beetje de zee in en daar is een loopt een helling het water in. De vissen in de omgeving zijn eraan gewend dat ze hier in de ochtend bij hoog tij gevoerd worden en hangen dan ook in
bosjes bij de kant te wachten.
Van alles zit er. En niet de kleinste visjes. Natuurlijk zijn die er ook bij maar de gemiddelde vis is toch minimaal 30 cm. Lang. Er zwemmen zelfs platvissen tussen en ook hele grote van wel een meter lang die wel op haaien lijken. Maar volgens de gids zijn ze ongevaarlijk.
Als je op de schuine kant gaat staan, in het water eten ze uit je hand. Prachtig. Je staat midden tussen de wriemelende vissen die de stukken brood uit je hand pakken terwijl ze tussen je benen door zwemmen. En het mooiste is dat ze niet eens tam zijn, het is gewoon een open stuk zee.
Na het Fish Feeding wordt iedereen naar believen in het winkelcentrum of in het motel afgezet en is de rest van de dag tot aan het avondeten voor onszelf.
's Avonds is het afscheidsdiner in het Jetty restaurant. Van buiten een lelijke schuur aan de haven maar van binnen een sfeervol restaurant met een groot balcon dat boven het water zweeft. En daar zit de hele groep.
's Middags hebben we de groepsfoto voor iedereen af laten drukken en delen hem nu uit. Iedereen is er erg blij mee. De sfeer is zoals vanouds gezellig, het eten
is heerlijk en het uitzicht in een woord schitterend. Tijdens het eten worden Bill en de beide chauffeurs in het zonnetje gezet en krijgen nog wat aangeboden namens alle deelnemers. En er worden diverse awards uitgereikt….
Jawel hoor, we hebben hem. De "lost in the bush award," samen met een klein kompas, gewonnen vanwege ons avontuur bij Uluru. Barbara kreeg de "Camel award" vanwege haar gedrag tijdens de rit op de kameel. Bill de "Bullshit award" omdat hij bij Kings Canion had gezegd dat als je eenmaal de trappen op was het verder niets meer voorstelde, Djeniel kreeg een award omdat ze met de rondvlucht in het vliegtuigje de helft in en de andere helft naast het spuugzakje deponeerde en zo waren er nog verschillende. Het was bere-gezellig.
Zaterdag 24 december
En dan is het zover. Echt afg
elopen. Om 10.30 uur gaat de bus vertrekken. Ruim een uur eerder staat iedereen al kant en klaar buiten en dan begint het afscheid nemen. We blijven met nog 4 anderen achter die allemaal een andere vlucht moeten hebben. Adressen zijn uitgewisseld en de knuffels vliegen heen en weer, niemand vindt het leuk om uit elkaar te gaan. En dan is het echt zover. De bus gaat dicht en begint langzaam te rijden terwijl wij met zijn zessen staan te zwaaien. En dan verdwijnt hij langzaam uit het zicht. Wat een kater!
's Avonds eten we met zijn zessen in het restaurant van het hotel. Het etenis heerlijk. En dan komt ook het afscheid van de laatste 4, zij vertrekken vannacht om 5.00 uur, wij pas morgennacht.
Als we op de kamer komen proberen we of er iemand op skype komt en jawel, zowel Cissy als Karin zijn present en omdat het niet veel kost kunnen wel lekker lang met elkaar praten en elkaar nog zien ook. We praten ook nog even met onze vrienden Annemie en Kees. Net als ik de PC aan het afsluiten ben begint de schuifdeur van het balkon te klapperen. En dan beweegt de vloer. Het duurt alles bij elkaar meer dan een minuut. De bomen buiten is staan helemaal stil, er beweegt geen blad maar onze badkleding die op het balkon hangt te drogen slingert heen en weer. En ook het water in het zwembad klotst. Een aardbeving…
Zondag 25 oktober
Laatste dag hier. 
Vannacht om 00.05 uur vliegen we naar Melbourne. We moeten al om 10.00 uur uit de kamer maar mogen wel de hele dag gebruik maken van het zwembad en de toilet en douche daar. De bagage wordt bij de receptie opgeslagen.
We lopen eerst even naar het centrum en kopen daar een krant om te kijken wat er gisterenavond aan de hand was. Een aardbeving onder de zee, zo'n 650 km. ten noorden van Darwin. 7.1 op de schaal van Richter maar gelukkig geen gevaar voor een tsunami en ook zover gemeld geen schade of slachtoffers.
We kijken wat winkels, kopen nog wat kleinigheden en drinken een lekkere capucino. Daarna gaan we terug naar het hotel voor een luie middag bij het zwembad. Verplicht relaxen, ook wel eens lekker. En omdat we hier wire less internet hebben werken we ook meteen de blog maar bij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten