Maandag 26 oktober.
Vandaag reizen we verder naar Melbourne. Om 00.05 uur vertrekt het vliegtuig en we moeten 2 uur tevoren aanwezig zijn. Omdat we toch de hele avond niets konden doen dan bij het hotel blijven zitten besluiten we de taxi ruim op tijd te bestellen, kunnen we op tijd inchecken en op het vliegveld nog even wat eten en rondkijken…..
Niet dus. Ruim 3 uur voor vertrek komen we op de luchthaven aan. Niemand aan de incheckbalies van Jetstar. Pas 2 uur tevoren. Ook het vliegveld valt zwaar tegen. Eén hal met wat balies, een paar banken en 1 coffieshop waar je wat te drinken en een sandwich of muffin kunt kopen. Maar we moeten toch wat. De muffin blijkt niet te eten zo droog en ook de koffie verdwijnt halverwege in de prullenbak. Bah. En er is niets te zien of te doen om de tijd wat te korten.
Eindelijk is het dan tijd om te gaan inchecken. Misschien dat er aan de andere kant bij de Gates wat meer te zien is. Dus gaan we vast in de rij staan. En wachten…en wachten….
Pas om 22.45 uur gaat de balie open, om 23.35 uur moeten we al instappen! Gelukkig staan wij bijna vooraan, maar er staan er wel nog heel veel achter ons. Wat een gedoe. Eindelijk zijn we dan aan de andere kant van de hal, we kunnen nog een kwartiertje rondkijken en moeten dan het vliegtuig in.
De vlucht is rustig. Frans heeft het grootst gedeelte van de tijd puzzelend doorgebracht, ik heb dankzij de slaaptabletjes van de dokter een paar uurtjes liggen slapen. En dan eindelijk landen we in Melbourne.
We hebben een transfer geboekt bij Jetbus maar kunnen niet vinden waar die staat. Na een telefoontje naar de centrale krijgen we te horen dat die bij terminal 2 voor de deur staat. Internationale vluchten dus terwijl wij een binnenlandse vlucht hadden. We lopen naar de aangewezen plaats en zien daar tot onze verbazing de bus met een noodgang voorbij scheuren. Als een haas rennen we met alle bagage terug naar de terminal waar we net vandaan komen. Als we er bijna zijn stapt de chauffeur weer in en maakt aanstalten om weg te rijden. Frans is er net op tijd bij. Pfff…
De rit is vreselijk. De chauffeur is chagrijnig, hij rijdt als een gek en doet niets als remmen en optrekken. We zijn allebei dolblij als we eindelijk voor de deur van het hotel worden afgezet.
Maar dat is nog niet het einde van de ellende, we kunnen er nog niet in. De bagage mogen we vast stallen maar de kamer komt pas om 14.00 uur ter beschikking. En het is pas 8.00 uur!
We zitten wel in een heel mooi
gedeelte van de stad. Vlak Tussen de Alexandra Gardens (botanische tuinen) en Toorak Road en Chapel Street, een gebied met veel winkels en cafeetjes. We besluiten naar de Chapel Street te lopen. De eerste 2 uur gaat het nog goed maar van liever lee beginnen de uurtjes te tellen. Frans gaat nog maar ik ben helemaal gaar. En steenkoud. Het is aardig weer maar zoveel kouder dan in Darwin, daar kan mijn poncho niet tegenop. Dus kopen we onderweg nog een dik vest. Rond 11.00 uur strijken we neer bij een lunchroom waar heerlijke luie banken staan. We drinken er wat en besluiten daar te blijven bivakeren tot we in het hotel terecht kunnen. We zitten wat te dommelen met een hapje en een drankje en eindelijk is het dan tijd om terug te 
gaan naar het hotel.
We logeren in het St. Arnauds Guesthouse, een hostel in een mooi oud pand. Het is erg sfeervol en de kamer is gerieflijk. We hebben geen eigen douche en toilet maar wel ontbijt (dat is niet vaak hier in Australië) en we mogen de hele dag en avond door gebruik maken van keuken, eetkamer en tv kamer. Koffie, thee en chocomel kunnen we de hele dag door pakken zoveel als we willen. Hier gaan we het vast wel stellen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten