SYDNEY AIRPORT

29 september 2009

Daar zitten we dan. Sydney Airport. 3½ uur moeten we hier wachten op de vlucht naar Coffs Harbour. Frans hangt helemaal uitgeteld in de stoel naast me te slapen.

De vlucht van Hongkong naar Sydney was allesbehalve rustig. Op het vliegveld van Hongkong hebben we nog naar tv zitten kijken naar de ravage aangebracht door een orkaan bij Manilla op het nieuws. Blijken we daar ongeveer recht overheen te vliegen. Bijna de hele vlucht moesten de gordels aan blijven. Binnen enkele uren zaten er al verschillende mensen behoorlijk luchtziek te wezen en de lucht in het vliegtuig werd er ook niet beter op! Bah bah. Gelukkig hadden wij er zelf geen last van.

En nu kijken we recht op het vliegtuigje waar we mee naar Coffs Harbour moeten vliegen. Volgens mij hebben ze het geleend van Sneeuwwitje en de 7 dwergen want veel groter moet je niet zijn, dan pas je er niet in. Zelfs de handbagage hebben we af moeten geven voor in het kofferruim. Was te groot voor het vliegtuig. Nou ben benieuwd. Heeft natuurlijk ook wel een voordeel, je vliegt minder hoog dus hebt een veel beter uitzicht.

Maar vooruit, nog even vol houden, we zijn er bijna!

Maar het valt mee. Sneeuwwitje had nog een grotere broer. Net voor we moeten inchecken wordt er afgeroepen dat we naar een andere gate moeten komen en daar staat ons vliegtuig te wachten. Maar liefst 74 passagiers passen er in.

De vlucht naar Coffs Harbour verloopt rustig en na een lange, lange, onrustige reis zijn we dan eindelijk op de plaats van betstemming aangekomen.
Bill staat al op ons te wachten en het is heerlijk hem weer te zien. Hij brengt ons naar het vakantiepark Clog Barn, Jawel, een Nederlands Park, waar we 4 dagen in een cabin zullen vertoeven.

DE PET PORPOISE POOL

Woensdag 30 september

's Nachts gaat het mis. Ik heb de hele dag al last van mijn maag maar dacht dat het aan de ruwe vlucht lag. Helaas krijg ik er ook nog diarree bij en moet het grootste gedeelte van de nacht op het toilet doorbrengen. Daar gaat mijn afspraak bij de Pet Porpoise Pool!

Gelukkig voel ik me bij het wakker worden weer een stuk beter. Net voor we naar het dolfinarium willen gaan zie ik op het formulier dat ik eigenlijk een wetsuit nodig heb dat ik moet huren op een andere lokatie. Dat gaat dus niet meer. Op hoop van zegen dus.

Het water van de pool blijkt helemaal niet zo koud. Niets kouder dan een Hollands zwembad dus dat wetsuit wordt niet gemist.

Het zwemmen met de dolfijnen is fantastisch. Annabelle is zoals de meeste dolfijnen uit deze Pool een geredde dolfijn. Op de foto kun je enkele van de littekens die door een vishaak zijn veroorzaakt zien zitten. De andere kant van dit geweldige dier ziet er nog veel erger uit. Maar wat een schatje!

Ze vindt het heerlijk om met de mensen bezig te zijn. Het ontbreken van mijn wetsuite levert me hier ook nog een voordeeltje op, Annabelle is gefascineerd door de kleuren van mijn badpak. We mogen haar knuffelen, aaien, met haar spelen en er wordt van alles over haar vertelt. Af en toe schuurt ze met haar zwangere buik langs onze lijven in een vraag om lekker gewreven te worden.

Helaas duurt het maar een half uur. Daarna maken we nog even kennis met zeehond Sally. Ook die vindt blijkbaar mijn badpak wel leuk want terwijl iedereen 1 "neusje" van haar krijgt pakt ze mij nog een keer goed vast voor een extra knuffel. Enig! En dan zit het er helaas weer op.

Als ik uit het water kom voel ik me weer kiplekker maar helaas komt het nare gevoel 's middags weer terug dus houden we ons de rest van de dag maar wat rustig. 's Avonds gaan we naar Bil en Barbara voor een Tea (In Australië betekent dat een maaltijd) en na een gezellige avond weer terug naar de Clog Barn.

Donderdag 1 oktober 2009

Vandaag naar het winkel centrum om de hoek voor nog wat noodzakelijke aankopen. Als we een nieuwe pre-paid telefoonkaart willen kopen komt de verkoopster er achter dat het oude nummer nog steeds werkt en we dus alleen maar hoeven te opwaarderen.

Helaas voel ik me nog steeds niet zo goed dus gaan we snel weer naar de cabin. Ik ga daar een tijdje rustig liggen lezen terwijl Frans terug gaat om in zijn eentje het winkelcentrum onveilig te maken.

's Avonds lopen we naar de Mac Donalds op de hoek waar Free Wireless Internet aanwezig is om de laatste belevenissen op de blog te zetten.