Vrijdag 6 november.
Om 7.00 uur afgesproken om Hans en Mary te ontmoeten bij het politieburo in Bruthen. We parkeren daar de auto en stappen over in hun Mobilhome voor een rondrit door de Australische Alpen.
Het eerste deel gaat naar Omeo, 100 km verderop. We stoppen hier bij de begraafplaats waar de vorige man van Mary is begraven. Altijd als ze in deze plaats komt gaat ze even bij het graf langs.
Omdat hier in Australië een graf voor altijd wordt gekocht zijn er ook eeuwenoude graven te vinden. Eenmaal een graf gemaakt blijft dat liggen, er wordt niets geruimd, er hoeft ook niet iedere keer opnieuw voor graf
rechten te worden betaald. Daardoor liggen er graven tussen die helemaal verweerd, verzakt of geërodeerd zijn. Je vindt er van alles.
Daarna tijd voor een kop koffie in Omeo zelf en dan verder naar de wintersportplaats Hortham. En daar vinden we zelfs nog sneeuw. Komen we helemaal naar Australië, zitten we in de sneeuw! Het is niet veel maar Hans kan het niet laten om wat sneeuwballen te gooien.
En dan weer verder richting Bright. Met die grote camper de haarspeldbochten in de bergen door. Af en toe (eigenlijk meer regelmatig) kijk je honderden meters de diepte in terwijl je langs de rand van de weg rijdt. Er staat geen vangrail en echt breed is de weg ook niet. Het stukje berm tussen de weg en de afgrond is vaak niet breder dan ½ meter, soms haalt hij dat nog niet eens. Ik moet zeggen dat ik niet altijd even relaxed op mijn 
stoel zit. Eerlijk gezegd ben ik dolblij als we weer wat vlakke grond onder de wielen hebben.
Net voor Bright stoppen we op een idyllisch plekje voor een heerlijke BBQ. We staan onder de bomen aan een riviertje, de zon schijnt volop en het eten is heerlijk. Wat wil je nog meer.
Bright is erg leuk. We brengen er een uurtje door en eten er een heerlijke ijsco. Er is een of ander evenement aan de gang met allerlei ouderwetse auto's en die zijn er dan ook volop te zien. En dan weer verder.
Als ik het bordje Bairnsdale 135 km zie staan ben ik eigenlijk opgelucht. He, he, nog eventjes. Maar nee, Hans had andere plannen, hij slaat af richting Mount Beauty. Wel de moeite waard, een prachtig uitzicht hoog over de bergen en over de vallei. Maar weer die wegen op en af….Uiteindelijk rijden we nog zeker 3 uur rond voor we weer terug zijn in Bruthen waar onze auto staat. Een erg gezellige dag met een klein beetje een triest einde. We moeten afscheid nemen van Hans en Mary en weten dat we hen zeker enkele jaren niet meer zullen zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten