Zondag 8 november
Weer een afscheid, bah. Het is heerlijk al onze vrienden hier weer te zien maar beslist niet leuk om steeds weer afscheid te moeten nemen.
Om 8.30 uur rijden we naar Hans en Jenny voor een laatste kop koffie en dan is het weer tijd om terug naar Melbourne te rijden. Het afscheid valt niet mee, we weten dat we elkaar in geen jaren meer zullen zien. Nog een laatste omhelzing, een laatste zwaai en dan zijn we toch echt vertrokken.
De reis gaat vlot. We zijn van plan een bezoek te brengen aan het Heales
ville Sanctuari, ongeveer 4 uur rijden vanaf Eagle Point. Net zover als de City van Melbourne zou zijn geweest. Voorbij Packenham de C422 volgens de kaart. Maar hoe goed we ook kijken, geen C422. Dus rijden we een stukje terug, gaan van de weg af waar we denken dat hij moet zijn. Niet te vinden. Misschien toch niet ver genoeg gereden? Weer de snelweg op, dit keer weer wat verder. Geen C422….Uiteindelijk komen we er achter dat de kaart die we vorige wek hebben gekocht al is verouderd. Het stuk weg waar we nu op zitten is nieuwer dan de kaart en de weg die we zoeken ligt langs de oude weg! Verdorie, weer terug…
Uiteindelijk bereiken we zonder problemen Healesville. Het bijzondere van dit dierenpark is dat het allemaal inlandse dieren bevat, dus alleen dieren die in Australië zelf voorkomen. Bovendien heeft het een groot dierenhospitaal waar het gewon de of zieke (wilde) dieren opvangt. De behandelkamer, operatiekamer en nog enkele andere ruimtes liggen rond een grote zaal en hebben een glazen wand zodat je kunt zien waar de artsen mee bezig zijn. Ook wordt er steeds uitleg gegeven.
Op dit moment ligt er een kangaroe onder narcose op de behandeltafel. Ze is gewond gevonden, waarschijnlijk aangereden. Terwijl we staan te kijken komt
een van de artsen de uitslag van de röntgenfoto's geven. Zowel de wervelkolom als het bekken vertonen een nare breuk waar niets meer aan gedaan kan worden. Helaas moeten ze het dier laten inslapen. Het beste voor het dier maar ze zeggen zelf al, het went nooit.
De tasmaanse duivel is deze keer heel goed te zien. Vorige keer lag hij onder een steen verscholen te slapen maar nu loopt hij rond en neemt zelfs een duik in het
water rondom zijn eiland. Af en toe gaat hij er als een echte fotomodel voor staan. De platypus heeft weer last van AdHd en omdat het ook nog een nachtdier is lukt het niet erg om hem te filmen. Foto's kunnen we helemaal wel vergeten. Ook de dingo's zijn redelijk aktief. Alleen de kangaroes liggen allemaal te slapen. Ze hebben groot gelijk, het is 32 graden celcius! De wombat is nergens te zien, zal ook wel in zijn holletje liggen.
En natuurlijk stelen de koala's weer de show. Alleen al de onmogelijke houdingen waarin ze in de bomen hangen, prachtig. De sproeiers staan aan en ze doen niet eens moeite om op een droge plek te gaan zitten, ze blijven gewoon hangen.
En dan is het weer tijd om te gaan. Terug naar Melbourne waar we inchecken in hetzelfde hostel waar we vorige week waren. We hebben zelfs dezelfde kamer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten