Volgens onze reisgids was het Reef-Aquarium in Townsville een must. Dus 
daar als eerste naartoe. Een werkelijk heel mooi aquarium met allerlei prachtige koralen en vissen. Een duiker die bezig was de ramen van binnenuit schoon te maken werd continue lastig gevallen door een zeeschildpad die er maar niet genoeg van kon krijgen om zijn rug en buik te laten krabbelen. Telkens als de duiker hem weg duwde kwam hij weer vrolijk terug, een koddig gezicht. Toch hadden we er meer van verwacht, volgens de gids is het het grootste Reef-Aquarium ter wereld maar ik ben bang dat het komt omdat het ook het enige is. In een uurtje hadden we het helemaal bekeken.
Vervolgens beklommen we (met de auto uiteraard) Castle Hill. Deze berg torent hoog boven de stad uit en bovenaan heb je een uitzicht van 360 graden rond. Prachtig! Aan de ene kant keek je uit op zee, aan de andere kant op de bergen. Je kon ook erg goed zien hoeveel water er was gevallen. Grote stukken land die in geen jaren fatsoenlijk water hadden gezien stonden nu onder. Maar de zon stond hoog aan de hemel, het was alweer bloedheet dus het zou zo wel opdrogen…..dachten we.
Volgens het inlichtingenbureau voor toerisme was er in Townsville van alles te doen maar was Mackay een betere uitvalsbasis voor een uitstapje naar het Reef. Dus besloten we die richting op te rijden. De eerste 50 km gingen prima maar toen was er ineens een wegafsluiting. Volgens een van de andere automobilisten was er een overflow. Terwijl we stonden te bakkeleien wat we moesten doen ging het ineens weer rijden. We reden een paar kilometer zonder iets te zien en toen kwam het……
Voor ons was de hele weg verdwenen. Stond helemaal onder water. Door de tegemoetkomende vrachtwagens konden we zien waar de weg moest zijn. Met schrik in onze benen reden we achter een vrachtwagen en een andere personenauto aan naar de overkant van wat volgens de krant (zagen we de volgende dag) een brug moest zijn en de ergste overstroming sinds 1991. Overal waar we keken was water. Aan onze kant was het nog redelijk, het tegemoetkomende verkeer ging nog dieper het water in. Doodeng! Maar gelukkig kwamen we er goed doorheen. Pfffff dat hadden we gehad…..dachten we. Een paar kilometer verderop gebeurde er precies hetzelfde maar dit keer ging het nog wat dieper. Wat waren we blij toen we er door waren. De weg hierna lag een stuk hoger dus dat probleem was opgelost….dachten we….
Zo'n 15 km na de tweede overstroming stond het hele verkeer stil. Verdero
p lagen 3 creeks die alle 3 overstroomd waren en zo diep dat er geen verkeer meer over kon. Door het water uit de bergen waren de rivieren nog steeds aan het stijgen dus het was raadzaam zo snel mogelijk terug te keren voor we vast kwamen te zitten. Bovendien zou het water hier zo hoog komen dat de wagens onder zouden komen te staan. Alle personenauto's keerden om maar de vrachtwagens waren daarvoor te groot en moesten blijven staan terwijl de chauffeurs naar droger gebied werden gebracht. Met de moed in de schoenen draaiden ook wij om. Nog een keer door die rivier??? Door het diepere stuk??? We zagen het helemaal niet zitten.
Maar we hoefden die keuze ook niet meer te maken. Bij een roadhouse zo'n 5 km. terug werd al het verkeer de parkeerplaats opgestuurd. De rivier was al te hoog gestegen, we konden geen kant meer uit, we zaten vast tussen 2 overstromingen.
Moet je voorstellen, gaan we op vakantie naar een land waar al jarenlang grote droogte heerst, zo erg dat de mensen de auto niet meer mogen wassen, het gras niet meer mochten sproeien en alleen heel korte douches mogen nemen en na amper een week zitten wij vast tussen twee overstromingen. Hoe is het mogelijk.!!!
In eerste instantie zou het zo'n 5 uur duren, dus zouden we rond 20.00 uur door kunnen rijden. Vervolgens werd het rond 22.00 uur, daarna 4.00 uur en vervolgens bij daglicht. Wij hoorden nog bij de gelukkigen, wij hadden een camper bij en alles aan boord wat we nodig hadden. We hadden eten, drinken en onze bedden. Toch was de sfeer op de parkeerplaats gemoedelijk. Tenslotte kon er toch niemand iets aan veranderen. Uiteindelijk kregen we tegen 10.00 uur te horen dat het minimaal 19.00 uur werd voor de personenauto's erdoor mochten. Er zaten zulke grote gaten in de weg dat het niet verantwoord was en alleen de vrachtwagens en heel grote 4 Wheel Drives mochten verder rijden. De weg terug naar Townsville was al wel open dus besloten we terug te gaan. We vonden een mooie camping 15 km. voor Townsville waar we een plaats hadden met een eigen douche-toilet hokje dat we meteen hebben ingewijd en verder hebben de dag verder gebruikt om de was te doen en 2 grote ventilators aan te schaffen zodat we de camper ook als hij stil staat wat op kunnen frissen. Want ondanks de vele regen is het hier nog steeds bloedheet.
Vandaag zijn we naar Mackay gereden. Onderweg hebben wat mooie stukjes kust gezien maar het grote deel van de weg was toch behoorlijk saai. Wel konden we op veel plaatsen zien wat een verwoesting het water aan de natuur en de weg heeft aangebracht. Sommige plaatsen lag het vol uitgerukte struiken en boomtakken. Bij sommige bruggen die nu wel 2 meter boven het water lagen hing de railing vol rotzooi, het bewijs dat ze gisteren helemaal waren overstroomd. De weg zat zo vol gaten dat het af en toe leek of de wielen onder de camper uit zouden breken. Maar hij heeft zich goed gehouden en ons veilig naar Mackay gebracht. Helaas wordt er voor vannacht storm verwacht dus een tochtje naar het reef kunnen we morgen wel vergeten. Maar er zijn nog veel plaatsten van waaruit we dat kunnen doen dus dat houden we nog tegoed.
De hele nacht heeft het gegoten. Af en toe een bliksemflits en wat wind dus dat viel wel mee maar die regen…Toen het eindelijk licht werd konden we de schade bekijken. We hoefden vandaag niet meer naar zee, de zee was hierheen gekomen! De camper stond nog net met zijn wielen droog maar zowel aan de voor als aan de achterkant waar het pad hoorde te zijn liep een snel stromende rivier van water. Om bij het washok tegenover de camper te komen moesten we er tot aan onze dijen doorheen waden. En een stukje verderop op de camping stond het water zelfs nog hoger. Bij sommige caravans stond het water binnen, bij anderen stroomde het met een noodgang door de voortent heen. Maar iedereen bleef opgewekt.
Verbijsterd hebben we de hele dag de berichten op de tv gevolgd. Het is de ergste regenval cq. Overstroming sinds 1958. In één nacht is er 600 mm gevallen in 6 uur tijd en over de rest van de dag word nog eens 100 mm. Verwacht. En het viel allemaal in Mackay. Samen met de 900 mm die er hier de afgelopen week al was gevallen zoveel dat de bodem het niet meer kan verwerken. De rivier hier is 7 meter gestegen. De stad is veranderd in een grote rivier, de straten zijn ondergelopen, scholen en bedrijven gesloten en iedereen word verzocht vooral binnen te blijven en niet de straat op te gaan, zeker niet met de auto. De hulpdiensten
draaien overuren en kunnen het werk niet aan, zeker 2000 mensen zijn geëvacueerd en uit het hele land worden hulpverleners en zandzakken aangevoerd. Er zijn mensen die alles verloren wat ze hadden, de meeste huizen hier zijn van hout en board dus die kunnen het na zo'n overstroming wel vergeten. Het water steeg zo snel dat de mensen nog niet eens de tijd hadden om wat uit hun huizen mee te nemen. Er werd gewaarschuwd om de kinderen binnen te houden, door de overstromingen waren de krokodillen uit hun creeks gekomen en konden door de straten zwemmen. En ons is het gelukt om daar midden in terecht te komen! Wel we gingen om bijzondere ervaringen op te doen en hoewel het niet helemaal is wat we bedoelden, een bijzondere ervaring is het zeker.Tussen twee buien door gaan we even buiten kijken. We waden voor een deel door het water naar de uitgang van de camping . Daar blijkt ook die straat verandert in een rivier en alleen door de telefoonpalen kun je zien waar de weg loopt. Een stukje verderop staat de politie iedereen tegen te houden. Voorlopig zitten we hier dus nog wel even vast. Volgens de tv wordt de hoogste stand van de rivier vanavond rond 18.00 uur verwacht en zal het niet veel meer stijgen. Nou laten we hopen, want eerlijk gezegd, genoeg is genoeg!
Het regent weer de hele nacht maar toch is het water 's ochtend niet gestegen. De buren vertellen dat de weg naar het zuiden vrij is en dat ze aanrijden nu het nog kan. Ook wij hebben nog nooit de camper zo snel rijklaar gekregen. Binnen 5 minuten was alles ingepakt en waren we op weg. We leken wel een stel misdadigers op de vlucht voor de politie, zo'n haast hadden we. En terwijl we naar het zuiden reden viel ons op dat er eigenlijk vrij weinig meer van de overstroming te zien was. We hadden echt geluk gehad. We waren de Pioneer River al overgestoken en hadden een camping voorbij Mackay gezocht. Eigenlijk omdat daar internet was maar door de overstroming werkte dat niet meer. Toch was dat ons geluk, anders hadden we nog steeds vast gezeten.
Al rijdende drong het tot ons door hoe verschrikkelijk dit alles eigenlijk is geweest. Niet voor ons, wij zijn geen moment in gevaar geweest, de camper had niet eens natte wielen maar zoveel mensen die zoveel hadden verloren. Op de camping nog vertelde een mevrouw tegen ons dat ze haar auto niet meer kon gebruiken, hij had onder water gestaan en zou waarschijnlijk alleen nog maar goed zijn als schroot. En wij stonden op dezelfde camping en het enige ongemak dat wij hadden was dat we door het water moesten waden als we naar toilet gingen. Ook zijn er doden gevallen. Een kind dat aan het surfboarden was in de straat wordt vermist, een stel dat toch de straat op ging werd met auto en al weggespoeld. En het enige dat je kon doen was van de straat blijven zodat de hulpdiensten ook niet voor jou uit hoefden te rukken.
Een heel bijzondere ervaring, dat was het zeker. Iets dat je niemand toe wenst maar toch denk ik dat het je leven wel verrijkt. We zagen dan ook mensen (ook de mevrouw op de camping) huilend of in shock over hun ervaringen vertellen maar iedereen was het er over eens, ze waren huis en haard kwijt maar hadden elkaar nog. En dat is het allerbelangrijkste.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten